Kaupfélagsfólk í Helgarferð um verslunarmannahelgi

1.Ólafur Antonsson.2.Sigurður Gunnarsson.
3.Ásgrímur Halldórsson.4.Björn H Víglundsson.                     5.Davíð Vigfússon.6.Guðrún Sigurðardóttir

7.Guðríður Árnadóttir.8.Gunnhildur Nikulásdóttir

9.Jóhanna Sigurjónsdóttir.10.Björg Davíðsdóttir

11.Kristján Höskuldsson.12Jóhann Björnsson

13.Björn Jóhannsson.14Anna Magnúsdóttir

15.Freyja Jónsdóttir ? 16.Anna G Guðmundsdóttir

17.Halldór Ásgrímsson.

Ásgímur og Árni Halldórssynir

Þegar þessir snáðar uxu upp úr grasinu urðu þeir all þekktir.

Ásgrímur Halldórsson gerði KASK á Hornfirði að stórveldi,

og Árni bróðir hans rak Lögmannsstofu í Reykjavík

og á Egilsstöðum.

Kl.07:30

Kl 06 Hæg V átt, skýjað úrkomulaust hiti 1°

Suðvestan 8-13 m/s og léttskýjað, en vestlægari og stöku él á morgun. Frost 0 til 5 stig í nótt, en hiti 0 til 5 stig að deginum.
Spá gerð: 28.02.2012 21:42. Gildir til: 01.03.2012 00:00.

Kólfa sig flög, því frost er í,

fölna kinnar á túnum.

Élja fætur skráveifu ský

skripla á fjallabrúnum.

Jón Þorsteinsson á Arnarvatni

Vísa dagsins

Fengið hef ég fréttir grófar.

Að Fljótamönnum kveðið spé

Í Ólafsfirði eru þjófar

oft frá hinum stelandi

Hafliði Finnbogason Fljótaskáld

Morgunbrosið

Jónas var í golfi ásamt vinum sínum, þeir ræddu  það hversu tregar konur þeirra væru til að samþykkja að þeir færu í golf á hverjum morgni og seinni part dags líka. Guðmundur sagði: Ég varð að kaupa BMW handa konu minni til að fá fara í golf þegar ég vil. Aðalsteinn sagði Það var vel sloppið hjá þér. Ég þurfti að kaupa BMW og minkapels." Reynir fannst þetta vel sloppið hjá þeim því hann hefði þurft kaupa BMW, minkapels og demants hálsfesti Jónas glotti og sagði:  Ég þurfti ekki að kaupa neitt handa minni! Á hverjum morgni halla ég mér að henni, hnippi í hana og segi ,kynlíf eða golf?' og hún segir strax ,

Mundu eftir að hafa peysuna þína með þér
 

Orð Dagsins

Sumt fólk trúir hverju sem er um náunga sinn-

sé það bara nógu slæmt
 
Kl.08:00

Gunnar Valdimarsson,ég er ekki viss um nafn unga mannsins.? Sólveig Einarsdóttir frá Teigi þekkir unga manninn,sem er frændi hennar frá Neskaupsstað og heitir Halldór A Halldórssn.
Ljósm.Brian Booth

ANNÁLSBOT ÁRSINS 1952

Þjóðviljinn:49.tbl.28.02.1953.bls.3.

Fréttaritari Þjóðviljans í Vopnafirði hefur nýlega sent það sem hann kallar annálsbrot 1952, þar sem hann lýsir í stuttu og greinargóðu máli ýmsu sem gerðist austur þar. Mörgum sem búa á fámennum stöðum fjarri höfuðstaðnum hættir til að trúa orðunum: "hér gerist aldrei neitt". Fréttaritari Þjóðviljans á Vopnafirði hefur með bréfi sínu afsannað þessa trúarsetningu.

.

Langur og harður vetur.Veturinn '52 var harður hér í Vopnafirði, eins og víðast. hvar austan lands og norðan.Þegar tillit er tekið til þess að taka varð fé á gjöf snemma í nóv. og gefa því út maímánuð og tvílembdum ám og lembdum gimbrum fram yfir fardaga, þá verður veturinn að teljast mjög langur og harðindasamur. Fóðurkostmaður varð mjög mikill hjá flestum bændum, því að sumarið áður var mjög votviðrasamt og óhagstætt til heyskapar eins og kunnugt er.

Mannskaðaveður. í febrúar.

Ekki kemur þó til mála að líkja veðráttunni veturinn 1952 við þau ódæma harðindi, sem voru veturinn áður, eins og sumir gjöra hér um slóðir Þó nokkur stórviðri gjörði á vetrinum og í hörðu norðanveðri,sem gjörði snögglega seinni part dags hinn 6. febrúar varð Stefán Benediktsson bóndi á Þorvaldsstöðum í Selárdal úti.Stefán heitinn var að sækja æki yfir hálsinn, sem liggur milli Vesturdals og Selárdals og mun veðrið hafa skollið á hann er hann var kominn yfir hálsinn á heimleið. Mótbýlismaður hans átti von á honum heim,hafði ljós í glugganum og sigaði hundum út í veðrið, sem var ófært til leitar og ógjörningur að skilja konu og ung börn eftir ein i bænum.Morguninn eftir var komið gott veður og fannst þá lík

Stefáns heitins á hólbarði í túninu og hafði hann verið á réttri leið, en báðum skónum var hann búinn að týna og hafði sennilega örmagnast. Ækið hafði hann skilið eftir við öruggt kennileiti og hesturinn fannst í Selárgilinu á réttri leið.Stefán heitinn var mjög vel látinn maður, var búinn að búa lengi að Þorvaldsstöðum, sem er mjög afskekkt býli, og við fráfallhans lagðist jörðin í eyði.

Fé ferst í vorharðindum.

Kringum mánaðamót maí og júní gjörði versta veður eftir nokkurra daga blíðviðri, var fé víða úti og norðan í Selárdal,þar sem harðviðrið og fannkoman var mest fennti og fórst

allmargt fé. Að,Öðru leyti urðu ekki afföll á fé vegna harðinda í Vopnafirði á árinu og ekki

heldur árið áður, sem var það versta um áratugi.Hagstæð heyskapartíð en misjöfn spretta.

Sumarið var kalt,.

En hagstætt til heyskapar og nýttust hey víðast mjög vel. Spretta var misjöfn, tún víða skemmd af kali og útjörð spratt seint, en fram til heiða var mokgras og

voru slegin tún og nokkuð af engjum á 3 eyðibýlum a.m.k.,auk nokkurra sem eru nytjuð

meira og minna frá nærliggjandi jörðum. Var hey þetta flutt á bílum til byggða.

Uppskera garðávaxta brást.

Frostnætur gerði í ágústmánuði og varð uppskerubrestur á garðávöxtum. Af þeim sökum og því, hversu seint voraði,vantar marga bændur kartöflur til heimilis.

Tófur leggjast á fénað..

Göngum var frestað og framlengdu sumir heyskapartímann,því að valllendi óx framá haust, en mikill hugur í mönnum að afla heyja. Heimtur af fjalli voru fremur slæmar og kom í ljós að tófur höfðu drepið fé manna á heiðum og fylgdu því eftir til byggða.Í einum hluta sveitarinnar drápu tófur 18 ær með þeim óhugnanlega hætti að draga ristilinn út og fundust kindur á lífi svona útleiknar.

Mild haustveðrátta.

Hausttíðin var mjög mild og góð, kom það sér vel fyrirmenn, því að undanfarin harðindaár hafa menn verið bundnir við fé sitt fram að slætti, en veturinn lagst snemma að.Menn notuðu því haustið til hverskonar umbóta, bygginga,viðgerða á húsum og jarðabóta.

4858 dilkum slátrað. .

Á Vopnafirði var slátrað 4858dilkum og var meðal kroppþungi þeirra 14,29 kg. Þyngsti dilkurinn var 24,kg. Eigandi hansvar Jón Haraldsson bóndi í Teigi. 1070 fullorðmun kindum var slátrað á haustinu og hafði ein ær 74 punda skrokk; Eigandi hennar var Hjálmar Guðjónsson,Strandhöfn.

Kuldakast og hríðar í desember.

Sama blíðviðrið hélst þar til10. des., en þá gekk í snöggan norðanbyl eins og kunnugt er af fréttum, var kuldi og hríðar í nokkra daga og urðu flestir bændur að leita í marga daga

að fé, sem vantaði. Höfðu allir hin mestu óþægindi af veðri þessu og sumir stórtjón. Eftir

þetta veður gerði bestar tíð árið á enda.

Fjárpestirnar.

Garnaveiki og kýlaveiki gerðu svipað tjón og áður. Á bæjum þar sem pestir þessar hafa ekki verið lengi hrundi fé niður,en þar sem þær hafa, verið landlægar 10-15 ár er um verulega rénun að ræða, og sums staðar mjög lítil afföll.Bændur vænta nú góðs af hinu nýja bóluefni gegn garnaveiki, sem framleitt er á Keldum; og hér í Vopnafirði voru sett á vetur meir en helming;fleiri lömb en að meðaltali undanfarið,og í haust voru bólu

sett rúml. 3000 lömb

Færri ær á fóðrum en undanfarin ár. .

Um 8000 ær munu vera á fóðrum í Vopnafirði og er það nokkru minna heldur en undanfarið.Eiga fjárpestirnar drýgstan þátt í því og svo það að nær ekkert var sett á af

lömbum haustið '49, vegna smithættu um vorið, því varð lambfé að dúsa. í húsum

þar til komið var framundirmiðjan júní eins og kunnugt er.

 Allmikið byggt - lítið ræktað .

Allmikið var byggt á árinu bæði í sveitinni og kauptúninu.Í sveitinni voru 3 íbúðarhús í smíðum og á tveim stöðum var byggt við eldri bæi. Er þá svo komið að aðeins er á einum bæ í byggð hér í hreppnum óhæg vistarvera. Allmikið var byggt af útihúsum í sveitinni,en ræktun var með minna móti

Íbúafjöldi svipaður og undanfarið.

Ekki hefur fólki fækkað í Vopnafirði undanfarin ár. í hreppnum voru um áramót 689 sálir,. í sveitinni eru búsettir 379 og er það líkt og undanfarið,en allmikil fækkun frá

fyrri tíð Í kauptúninu búa nú 310 manns og er um nokkra fjölgun að ræða.

11 jarðir farnar í eyðisíðustu árin.

Þessar jarðir hafa farið í eyði síðustu ár  eða frá 1940: Dalland, Hagi Gnýstaðir,

 Hraunfell, Einarsstaðir, Foss, Brunahvammur , Rjúpnafell, Þorvaldsstaðir,

Breiðamýri og Purkugerði. Nokkrar af þessum jörðum eru nytjaðar að mjög verulegu leyti og

aðrar dálítið; 44 jarðir eru þó í byggð í hreppnum og auk þess smájarðir sem liggja að kauptúninu.Um tvíbýli er að ræða á allmörgum stöðum

Fremur fáskrúðugt félagslíf.

Félags- og skemmtanalíf er fremur fábreytt. Ungmennafélag starfar þó í þrem deildum

í þessari víðlendu byggð. Ein deildin starfar í norðurhlutasveitarinnar og hefur sína

menningarmiðstöð við Selárdalslaug,sem v a r vígð 1941.Önnur deild starfar í austur

og suðurbyggðinni og hefur sína miðstöð að Hofi, telur 50 félaga og réðst í það stórvirki

á árinu í félagi við kvenfélag sveitarinnar að endurbyggja gamalt samkomuhús, sem stóð á Hofi. E r þetta stórt og myndarlegt hús og var sýndur hinn mesti dugnaður og fórnfýsi við

byggingu þess.Þriðja og stærsta deildin starfar í kauptúninu. Þar er nú í smíðum mjög stórt og myndarlegt félagsheimili, sem rís upp á vegum allra félagssamtaka og bætir ú r brýnni þörf,því að hvergi var aðstaða tilkvikmyndasýninga eða félagslegrar menningarstarfsemi.

Bygging þessi varð fokheld á árinu.Allmikið kom hingað af hljómsveitum, leikfl., ferðabíóum

og slíku. Mælast samkomur þessar misjafnlega fyrir,en allir sem líta á málið með sanngirni telja að þeir, sem flytja eitthvað sem telja má að hafi menningargildi, séu góðir gestir.

Atvinnulífið í kauptúninu.

Eins og undanfarin ár var atvinnulíf með. eðlilegum ,hætti í kauptúninu yfir sumarmánuðina og fram yfir sláturtíð.Nokkrir trillubátar og tveir dekkbátar voru gerðir út héðan,en afli var rýr. Aðkomubátar lögðu og upp afla sinn hér.Kaupfélagið rekur myndarlegt hraðfrystihús á staðnum og kaupir allan fisk af sjómönnum.Tvær síldarsöltunarstöðvar voru starfandi á Vopnafirði, en sama og engin síld barst þangað.Yfir veturinn er varla um atvinnu að tala hér, en allir sem komist geta í burtu fara í verið.Margir eru þó bundnir yfir20-30 kindum og kú. - Sama raunasagan og annarsstaðar .Hinn raunhæfi þjóðarauður,vinnuafl fólksins, sem auðæfin skapa er lítt eða ekki notaður.

Hvað t e k u r við?

Það hafa orðið gífurlegar framfarir í Vopnafirði sl. 10 ár. .Fyrir þann tíma vorum við mjög langt niðri. Nú er fólkið horfið úr moldarkofum til mannabústaða, frá steinaldarvinnubrögðum til verk- og vélamenningar. En þetta átak hefur kostað gífurlegt fjármagn og fjárpestirnar ásamt harðindum i síðustu ára eru að gjöra skuldafjötra bænda ískyggilega sterka.Margt bendir til að nú líði að lokum þessa framfaratímabils,hvort sem við þá hverfum í þann skugga sem huldi okkur fyrir 10-12 árum, skugga örbirgðar og vonleysis. En verði hinu órjúfandi sambandi, sem er á milli kaupgetu almennings og afkomu okkar, sem framleiðum landbúnaðarvörur, raskað meir en orðið er, hvað þá ?- Árið 1953 verður ár

 margra og stórra spurninga, en þó öllu fremur ár mikilla örlaga.

G. Vald

 ATH : Fyrir þá sem ekki vita  stendur G Vald, fyrir Gunnar Valdimarsson bónda í Teigi Vopnafirði

Gunnar Valdimarsson bóndi Teigi í Vopnafirði
 

Gunnar Valdimarsson  bóndi.og aftan við hann er þorsteinn sonur hans 

Ljósm.sennilega Jón haraldsson bóndi á Einarsstöðum
Heimild: Sólveig Einarsdóttir Teigi Vopnafirði

 Allt í einu fór bensínið að hækka upp úr öllu valdi.Hvað gerði Teigsbóndinn þá.

Jú hann dreif sig út í KVV og bað þá um

Hvaða aflaklær eru hér að störfum '

Hvað varð um þennan bát?

KL 08:00

Kl 06V kaldi, skýjað úrkomulaust frost 2-3°

Versnar svikult veðurfar,
veltir og kviku hótar
norðanstyrkur Nástrandar.
Nú eru blikur ljótar.

Ókunnur Höfundur

Vísa dagsins

Fyrrum bóndans byrði var
barnamergð og fjárstofn kortur.
Nú eru ærnar ómagar
en aftur á móti barnaskortur

Steingrímur Baldvinsson í Nesi

Morgunbrosið

Kona gægðist inn í barnavagn: Mikið er hann myndarlegur. Hann er bara alveg eins og pabbi hans. Móðirin: Já, ég veit það. En  það er verra að hann skuli vera svona ólíkur manninum mínum

Orð Dagsins

Allir karlmenn þurfa á eiginkonu að halda.

Því ekki geta þeir kennt ríkisstjórninni um allt
 
Kl.08:00

Stefanía Sigurðardóttir Veðramóti.Vilborg Vilhelmsdóttir Akri

Kl.10:30

Kl 06 hægviðri, skýjað úrkomulaust hiti 1-2°

Hæg breytileg átt og dálítil slydda eða rigning en vestan 5-13 seinnipartinn og yfirleitt úrkomulaust. Suðvestan 8-13 á morgun og þurrt að mestu. Frost 0 til 5 stig.
Spá gerð: 27.02.2012 07: 12. Gildir til: 28.02.2012 18:00.

Batnar hagur, hlýnar tíð,

hjaðnar traf á öldu.

Lengist dagur,dvínar hríð

Dumbs á hafi köldu.

Höfundur: Eggert Norðdahl

Vísa dagsins

Eftir ævi skundað skeið
skömmum ótal hlaðinn.
Þú munt eflaust eiga leið
inn á verri staðinn.

Höfundur:Þormóður Ísfeld Pálsson

Morgunbrosið

Tvær konur eru að ræða heimilishaldið og önnur segir: Við höfum verið gift í 10 ár og á hverju kvöldi kvartar maðurinn minn yfir eldamennskunni.. Bragðvondur, ólystugur og svo framvegis. Fer Þetta ekki  í taugarnar á þér segir hin konan.." Nei, nei. segir sú fyrri

Ég er alveg sammála honum. Hann kann ekkert að elda

Orð Dagsins

Það er enginn vandi að vera kjarkaður ef maður er ekki hræddur
 
Kl.10:30

Lára Árnadóttir og Jóhann Árnason

Myndin tekin í Sólbergi

 Frá Vopnafirði
Kjör vinnufólks í sveitum                Alþýðublaðið 1906 3tlb 11.02 bls.17-19

V i n n u t í m i n n.

Eins og allir vita og áður hefir verið tekið fram hér í blaðinu, er

landbúnaðurinn annar aðalatvinnuvegurinn,sem þjóðin lifir af. Nú á síðustu árum er mikið gert til að auka og efla landbúnaðinn. Það er ekkert smáræði, sem þingið skipar landsjóði að skammta í aska bændanna árlega. Búnaðarfélögin eru orðin bæði mörg og megandi. Hagsýnir og kappsamir áhuga- og framfaramenn koma árlega miklu til leiðar í þá átt að auka og bæta afurðir landbúnaðarins og opna hagkvæmamarkaði fyrir þær. Þetta er nú alt saman fagurt á að líta og lætur vel í eyrum. En brjótið þið málið til mergjar og þið munuð sanna þá að sjón og raun er sitthvað. Bændur una ekki mikið betur hag sínum en þeir gerðu áður en framfaravindurinn þandi seglin. Þeir hafa við marga örðuleika að glíma. Bændur gera sér alt far um að fá sem bestan markað fyrir vöru sína, svo atvinnuvegur þeirra gefi mikinn arð. En það er eins og mörgum þeirra finnist að kjör vinnufólksins þurfi ekki umbóta við eða að minnsta kosti að það megi gera sig ánægt með og þakka fyrir,að kaupgjald sé hækkað um helming frá því sem áður var; að gera meiri og fleiri kröfur en það, það er skárri heimtufrekjan, hugsa margir þeirra.Bændur kvarta undan að fólkið flýji sveitirnar og safnist til kauptúnanna og sjóplássanna, og segja að það sé heimsku þess sjálfs og flysjungsskap að kenna. Glaðværðina og iðjuleysið í sjóþorpunum meti það meira en holla starfsemiá kyrrlátum sveitaheimilum.Það er ekki að ástæðulausu að bændur berja þessu við. Það er staðreynd, sem ekki verður hrakin,að fólk flýr sveitirnar umvörpum og sækir til kaupstaðanna, og það er meira að segja úrvalið af ungu fólki, sem þannig fer að. Það er von að bændur langi til að stöðva þennan straum, eða beina honum í gagnstæða átt. Það er ekki eða ætti ekki að vera bændum einum áhugamál og hagsmuna atriði, heldur þjóðarinnar i heild sinni. En á skal að ósi stemma, og hvað það nú er sem lokkar fólk til kauptúnanna,hvort það er betri atvinna eða gárungaskapur þess sjálfs, það kemur ekki fyrst til álita, heldur hitt, hvort það er ekki eitthvað eða hvað það er, sem fælir það frá sveitinni.Hver er sú tilfinning, sem vaxandi menntun og meiri þekking vekur mest og glæðir í brjóstum lýðsins?Er það ekki sjálfstæðið og löngunin eftir frelsi og sjálfræði? Það held ég að sé ekkert efamál. Verkalýðurinn og einkum yngri kynslóðin heimtar æ meira og meira frelsi og tekur sér það sjálfræði sem unnt er að ná í. En efnaþörfin og efnaleysið er hinn mikli og meinlegi hemill á sjálfræðisviðleitninni. Efnalaust fólk verður, hvort sem það vill eða ekki, að binda sig við einhvern atvinnurekstur svo það geti fullnægt þeim kröfum sem lífið gerir.Hversu hreina og sterka frelsisþrá, sem maðurinn hefir, þá deyr hún eins og ljós í vindi óðara en askurinn er tómur og arininn kaldur Viðurværisþörfin er sterkust og henni fullnægir ófrelsið, vinnan, þrælkunin,en slaki hún nokkuð á taumunum,þá lætur sjálfræðisþráin óðara til sín taka. Hér er um tvö öfl að ræða, sem oftast vinna hvort á móti öðru og mesta viðfangsefni vinnulýðsins verður því það, að gera þau samverkandi; haga atvinnurekstrinum þannig, að frelsið eða sjálfræðið fái að njóta sín svo mikið, sem mögulegt er.Mesta mein vinnulýðsins er ófrelsið.Hann verður að leggja alt lífið í sölurnar fyrir þær þarfir, sem vinnan ein getur bætt úr. En nú er óðum að komast annað skipulag á þetta i mentaða heiminum. Verkamenn eru farnir að líta á sjálfa sig sem menn, en ekki sem verkfæri eða vinnuvélar. Þeir eru farnir að haga svo til, að nokkrum hluta ævinnar sé varið til erfiðisvinnu en nokkrum hluta i þarfir frelsisins og menntunarinnar. Þeir heimta ekki afnám erfiðisvinnu, það væri fásinna. Þeir segja bara við vinnuveitandann:Svona marga tíma.sem ég tiltek, vil ég vinna hjá þér á degi hverjum, hina tímana, sem afgangs eru, á ég sjálfur, þeim ver ég í mínar þarfir.Þessi stefna er orðin svo margra ára og svo rótgróin í löndunum kringum okkur að það er ekki nema eðlilegt þó við séum farnir að fá veður af henni verkamennirnir Íslensku. Það er líka eðlilegt að vinnuveitendurnir séu seinni til en við að viðurkenna réttmæti þessarar stefnu og haga sér þar eftir, því að í fljótu bragði skoðað virðist hún vera meira verkamanninum en verkstjóranum í hag.Tökum nú til dæmis vinnuhjú,sem vistast í sveit. Þau gera þann samning við húsbóndann að gera allt sem hann segir þeim, vinna það sem hann þarf að láta vinna, og vinna hvenær sem hann segir fyrir að vinna skuli. Hjúunum þýðir ekki að segja til hvaða tíma þau vilji vinna og hvaða tíma þau vilji eiga sjálf, það verður ekki nema eins og 1 af 100 sem tekur tillit til þess. Flestir bændur álíta sjálfsagt að halda sér við þá skoðun, sem lengst hefur ríkt hér, að húsbóndi sé einvaldur yfir hjúi sínu, hann eigi alla tíma sólarhringsins en það engan.Samkvæmt þessari skoðun breyta bændur almennt. Þegar mikið er að gera og tíminn er bóndanum dýrmætur svo sem um sláttinn, þá heldur hann oftast hjúinu að verki svo lengi, sem það getur staðið á fótum eða hreift hendur. Hann veitir því tíma til borðhalds og svefns, af svo skornum skammti sem unnt er. En finnist honum ástæða til að hafa þann tíma ríflegan ætlast hann til að honum sé varið til hvíldar og svefns en einskis annars Hjúið á að eins um tvennt að velja liggja athafnarlaust og hvílast eða vinna í húsbóndans þarfir þau verk,sem hann skipar því.  Kaupamenn og vinnumenn, sem vinna 16-18 tíma í sólarhring um sláttinn, þeir hlakka til sunnudagsins því þá mega þeir sofa allan daginn og bæta með því líkamanum ofraun undanfarinnar viku. Þetta eru ekki glæsileg kjör fyrir hjúið. En látum samt þetta vera, því má mæla nokkra bót; hjúin leggja mikið í sölurnar eins og aðrir menn, með ánægju og góðu geði ef til mikils er að vinna. En við þurfum ekkilengi að leita til að finna annað atriði, sem engin bót verður mælt og sem enginn frjálshyggjandi maður getur sætt sig við til lengdar, sem er tvöfalt verra en það, sem að ofaner talað um.  Bændurnir ráða sér hjúin til eins árs í senn og kaupgjaldið er miðað við ár, en ekki mánuði, því síður daga eða klukkustundir. Samningsvinnu verður vanalegast ekki viðkomið, svo þetta verður nærri svona að vera. Tíminn er bændunum misjafnlega mikils virði, eftir því hvernig á árstíðum stendur. Á vorin og sumrin þurfa þeir að láta fólk sitt vinna svo lengi sem það vill og getur, og  það gera þeir. Þetta er þeim innan handar að bæta upp með því, að hafa vinnutímann þeim mun styttri á haustin og veturna,gefa hjúunum alveg eftir heila einstaka daga, eða brot úr dögum yfir nokkurn tíma, þegar fá nauðsynjastörf  eru fyrir hendi, svo hjúin geti varið þessum tímum eftir vild sinni.Með þessu endurgyldu þeir tíma þá,sem unnir hafa verið fram yfir gott hóf á sumrin. Þessu mundi af mörgum hjúum verða eins vel tekið einsog peningum, sem goldnir væru fyrir aukavinnu, og bændunum væri þetta heillaráð til að hagnýta vel tímann og spara útgjöldin. Þetta gætu bændur gert, en þetta gera  þeir ekki.Þeim finnst yfirleitt engin þörf á að innleiða nýja siði við stjórn hjúanna.Þeim er svo gjarnt til að álíta að gamlar venjur séu góðar venjur. Það sem áður hafi gengið vel, gangi eins vel nú og framvegis.Þegar lítið er að gera á veturna,láta þeir oft hjúin ganga iðjulaus tímum saman, fá þeim engin verk að vinna; þau mega sitja og horfa í gaupnir sér eða sofa sólarhringinn á enda. En að hjúin eigi ákveðinn tíma sjálf og verji honum í sínar þarfir , því geta bændur ekki vitað af. Það kveður svo rammt að þessu,að víða eru bændur, sem firtast

stórlega af  því, að vinnumaður eða kaupamaður tekur sér bók í hönd á sunnudegi um sláttinn, þó honum sé ekkert verk ætlað þann dag, -að ég nú ekki tala um, ef vinnukonu verður sú óhæfa á. - Nei,að vinna í þarfir húsbóndans eða sofa ella. Það er sú stjórnarskrá, sem vinnuhjúin í sveitinni verða þegnsamlega að hegða sér eftir.Það sem fælir vinnufólkið úr sveitunum og rekur það til kaupstaðanna,er ekki langur vinnutími, lágt kaup, fámenni og einangrun, heldur  óreglan á vinnutímanum og ófrelsið . Það eru svo sorglega mörg vinnuhjú, sem eru þrælar húsbænda sinna að öllu öðru en nafninu.Þess verður að geta, að það sem að framan er skrifað á ekki við alla bændur eða öll heimili. Sumir bændur hafa fyrir löngu tekið upp stuttan og reglubundinn vinnutíma og frjálslega stjórn á hjúum sínum og þeim fer fjölgandi upp á síðkastið.Þeir skipta ef til vill orðið mörgum tugum, en þeir eru enn sem komið er að eins undantekning,en hitt er aðalreglan. En einmitt þessar undantekningar hafa sýnt það og sýna, að þeirra aðferð er eina ráðið til að halda hjúunum i vistunum og gera þau ánægð með kjör sín, og það sem mest er umvert -merkisbændur hafa sýnt það og sannað með samanburði og óyggjandi rökum, að arðurinn af verkumhjúanna verður fullt eins mikill, þó vinnutíminn sé stuttur og reglubundinn.

Kl.07:40

Kl 06 hægviðri, skýjað úrkomulaust hiti 4°

Suðlæg átt 3-8 og dálítil rigning en styttir að mestu upp eftir hádegi. Hæg breytileg átt í kvöld og á morgun, og él. Hiti 2 til 6 stig en frost 0 til 5 stig á morgun.
Spá gerð: 26.02.2012 06:35. Gildir til: 27.02.2012 18:00

Vetrarhúmið , veður stríð,
vos í snæ og krapi.
Vekur okkur alla tíð
útnyrðing í skapi.

Höfundur:Baldur Eiríksson

Vísa dagsins

Þegar þeir hefja þennan dans
þá er gamall siður
að menn skeri andskotans
umræðurnar niður.

Höfundur:Andrés Björnsson

Morgunbrosið

Rafvirkinn kom til að gera við tengidós í loftinu,

og í hugsunarleysi steig hann upp á lítið, gljáandi borð.

Húsmóðirin kom þá hlaupandi með dagblað sem hún setti undir  fæturna

á honum, en hann sagði hinn rólegasti:

Þetta þarf ekki , frú.

 Ég næ upp án þess

Orð Dagsins

Ekki tjáir að kvíða fyrr en á dettur.
 
Kl.08:20

Sigríður Pétursdóttir Skjaldþingsstöðum

Góður hlátur er sólskin heimilisins

SVEITARÍGUR Á ÍSLAND. AJAX skrifar: UM  AUSTURLAND

 Mánudagsblaðið.2-12-1974 bls 3

Íslendingar í öðrum landshlutumkalla oft alla íbúa Múlasýslnanna Austfirðinga.Auðvitað er þetta rangt. Nafnið Austfirðingur gildir aðeins um íbúa sjálfra Austfjarðanna,en ekki um Héraðsbúa og Jökuldæli.Umhverfi og atvinnuhættir eru gjörólík niðri á fjörðunum og uppi í innsveitunum.Á fjörðunum snúast flestir hlutir um sjóinn og fiskinn, þó að vísu séu nokkur sveitabýli í dölunum inn af fjörðunum,þar sem fólk lifir ekki af sjónum.Uppi á Héraði og á Jökuldal er þessu alt öðru vísifarið. Þar er sjórinn víða fjarlægur og framandi. Hér áður fyrr kom það stundum fyrir,að börn af Innhéraði litu ekki hafið augum fyrr en þau voru komin um eða yfir fermingu.En þrátt fyrir þetta voru oft allnáin tengsl milli- uppsveitanna og fjarðanna. Héraðsbúar versluðu niðri á fjörðunum og þegar uppgangurinn við sjávarsíðuna hófst fyrir alvöru á síðari hluta nítjándu aldar fluttust margir Héraðsbúar niður í þorpin og settust þar að. Það voru því alls konar ættartengsl milli Héraðsbúa og Fjarðabúa. Reyndar var það svo, að á blómaskeiði Austfjarðanna fluttist þangað fólkúr öllum héruðum á Íslandi, meira að segja frá Reykjavík.Og við þetta bættust norsku áhrifin. Á síðustu áratugum nítjándu aldar fluttist talsvert af Norðmönnum til austfirsku þorpanna, og norskar ættir höfðu oft forystu í atvinnumálum og settu svip á mannlífið,þó að þær samlöguðust Íslendingum furðanlega fljótt. Þarna voru á ferðinni duglegar og merkar norskar ættir, svo sem Wathne, Imsland, Figved, Johansen,Stangeland og fleiri.En meðan allt var á ferð og flugi í fjarðaþorpunum gekk mannlífið sinn vanagang uppiá Héraði og Jökuldal. Að vísu var talsverður framfarahugur í bændum á Héraði, svo sem sjá má af stofnun Eiðaskóla og ýmsu fleiru. En það er fyrst núna á allra síðustu áratugum,að Héraðið hefur eignast sína miðstöð, Egilsstaðaþorpið, sem virðist vera að verða hinn nýi höfuðstaður Austurlands og vaxa fjarðaþorpunum yfir höfuð sem atvinnu- og menningarmiðstöð.Hafi nokkurn tíma verið einhver vanmáttarkennd í Héraðsbúum gagnvart verslunarstöðunum við sjóinn, er hún nú horfin með öllu.En Héraðsbúa er ekki hægtað kalla Austfirðinga.Hvað á þá að kalla alla íbúa

Austurlands einu nafni? Manni finnst það liggja beinast við að kalla þá alla Austlendinga,

hvort sem þeir búa niðri á fjörðunum eða uppi á Héraði eða Jökuldal. En þetta nafn hefur lítið verið notað,og ég er ekki viss um að það eigi eftir að slá í gegn. Ég ætla samt að nota það hér á eftir. Í hugum Íslendinga almennt eru til fastmótaðar myndir af íbúum ýmissa héraða, svo sem Skagfirðingum, Þingeyingum,Skaftfellingum og fleirum. -Hvort þessar hugmyndir eru í

fullu samræmi við raunveruleikann er svo önnur saga. En í huga þjóðarinnar eru þær

skýrar og sterkar. Þessu er ekki þannig farið um skoðanir manna á Austlendingum. Ég

held, að aldrei hafi skapast skýr mynd af þeim. Þegar talað er um Skagfirðinga og Þingeyinga sjá menn strax fyrir sérákveðna manngerð. En það er ekki svo um Austlendinga. Allir

vita, að á Austurlandi er mikið af myndarfólki, dugnaðarfólki,gáfufólki, skáldum og fræðimönnum, en einhvern veginn verða útlínur myndarinnar ekki skýrar. Við sjáum ekki

hinn dæmigerða Austlending fyrir okkur á sama hátt og Þingeyinginn. Þetta er ekki af því, að mannlífið á Austurlandi sé grátt og litlaust, fjarri því. En sameiginleg einkenni Austlendinga, hver eru þau? Ég hef stundum talað um þetta við Austlendinga, sem hafa dvalist langdvölum utan sinna heimahaga. Og yfirleitt hafa þeir ekki átt til nein ákveðin svör við því, hvað sé ólíkt

með Austlendingum og öðrum íslendingum. Þeir segja stundum sem svo, að líklega séu Austlendingar dæmigerðastir Íslendingar af öllum íbúum landsins, og sumir bæta við: "Við erum svona upp til hópa, Íslendingar af betra taginu."Líklega væri hin austurlensku sérkenni heldur að finna í uppsveitunum, Héraði og Jökuldal en niðri á fjörðunum,þar sem safnast hafa saman innflytjendur af öllum landshornum. Hitt er svo annað mál, að sum fjarðaþorpin hafa

fengið lit og sérkenni, reyndar ekki öll í jafnríkum mæli. En heildarniðurstaðan er sú, að ég

hef gefist upp á að finna fastmótuð einkenni á Austlendingum,ég get ekki séð hinn dæmi

gerða Austlending fyrir mér.En trúlega hefur einhverjum öðrum orðið meira ágengt í þessu efni. Í nyrsta hreppi Norður-Múlasýslu gætir verulega nálægðarinnar við Norður-Þingeyinga,

einkum Langnesinga og Þistilfirðinga. Reyndar eru hin sérþingeysku einkenni í þessum sveitum orðin svo máð að munurinn á fólki þar og hinum austlensku íbúum Skeggjastaðahrepps virðistekki mikill. Áhrif frá Þórshöfn og Vopnafirði hafa togast á um fólkið á Langanesströndinni.Mér hefur sýnst svo, að fólkið í þessari byggð sé mikið einstaklingshyggjufólk og fari ekki alltaf alfaraleiðir. Það er eins og heimilið hafi verið

sterkari eining þarna en víðast hvar annars staðar, sveitin sem heild aftur á móti varla eins

áhrifamikil. Þó er þetta líklega að breytast núna. Í þessari sveit er eins og skáldskapur liggi í loftinu, skáldskapur með dálítið dapurlegum undirtón en þó ferskri kímni, sem er þó öðrum þræði hálf þunglyndisleg.Þessi byggð hefur alið skáld eins og Magnús Stefánsson,sem tók sér skáldanafnið Örn Arnarson og svo Kristján frá Djúpalæk. Það er eins og grátt úthafið úti fyrir ströndinni og grá heiðalöndin á bakvið byggðina togist á í hugum þessara skálda. Bæði lögðu

þau snemma land undir fót,yfirgáfu átthagana og settust að í fjarlægum héruðum, sem

voru ólík Langanesströndinni um flesta hluti og litu mannlífið þar ferskum augum aðkomumannsins.Og hjá þeim báðum kemur fram hugsjónastefna,sem þó er ekki hörð

eða ágeng og svo líka kímnigáfa,sem stundum getur nálgast góðlátlega fyrirlitningu á öllu hinu fánýta' brambolti í mannkindinni, hvort sem hún er að bardúsa á Langanes,.

strönd,Vestmannaeyjum, Hafnarfirði, Hveragerði eða Akureyri.íslenskur skáldskapur væri fátækari án skáldanna af Langanesströnd.Þorpið í Bakkafirði er svo.lítið, að það hefur aldrei sprengt ramma sveitarinnar í kring á neinn hátt, það fellur.einhvern veginn á alveg eðlilegan hátt inn í hana, svona svipað því sem Kópasker hefur gert til skamms tíma í sinni sveit. Þetta kynni að breytast,ef Höfn í Bakkafirði færi allt í einu að þenjast út og stækka.En sennilega tekur hún ekki upp á því núna á næstunni hún sættir sig við að vera hin ósköp litla og notalega höfuðborg Skeggjastaðahrepps, og öfundar líklega ekkert hina stórfenglegu metropolis, Vopnafjörð.Á Vopnafirði hafa lengi verið tveir heimar hlið við hlið,kaupstaðurinn og sveitabyggðin.
Kaupstaðurinn er gamalt selstöðupláss, en nú orðið ber hann þess engin merki, hvergi liggja í loftinu leifar af gamalli hálfdanskri kaupmannamenningu. Sumum kann að þykja þetta kostur en það gerir staðinn dálítið litlausan.Maður finnur enga sérkennilega atmosferu á Vopnafirði eins og í sumum þorpunum sunnar á Austfjörðunum. Og stundum hef ég furðað mig á því, hve lítið vopnfirska sveitabyggðin virðist vita af þessu stóra þorpi á næstu grösum. Í Vopnafjarðardölunum gengur lífið sinn gang eins og þorpið væri varla til. Yfir sveitabyggðinni hvílir reisn og stíll, og þar eimir eftir af gamalli sveitamenningu, jafnvel enn í dag,þegar íslensk sveitamenning er annars að mestu fokin út í veður og vind. Þarna situr

Burstafellsfólkið enn á sínu gamla höfuðbóli, sem það hefur setið með sæmd öld eftir öld. Og

enn lifir þarna í sveitinni minningin um marga hefðarklerka á Hofi. Gamla vopnfirska sveitamenningin hefur kristallast í manni eins og Benedikt Gíslasyni,sem er Vopnfirðingur, þó

að hann kenni sig við Hofteig.Hvað sem segja má um sumar kenningar Benedikts, er hann

án alls efa einn skarpgáfaðasti íslendingur sem uppi er í dag,virðulegur fulltrúi gamallar; vopnfirskrar sveitamenningar-Og harkan í skapinu gerir Benedikt bara skemmtilegri.

Addi Ásgeirs

Andrés Ásgeirsson

Kl.07:30

Kl 06 hægviðri, skýjað úrkomulaust frost 2°

Suðlæg átt, 3-8 m/s og léttskýjað. Þykknar upp í kvöld. Suðvestan 5-10 og þurrt að mestu á morgun. Hiti um frostmark úti við sjóinn en annars vægt frost en hlýnar í nótt, og hiti 2 til 6 stig á morgun.
Spá gerð: 25.02.2012 06:24. Gildir til: 26.02.2012 18:00.

Ísabungum breiðum á

byljir sprungu úr skorum.

Undir sungu svellin blá

sviptiþungum sporum

Höfundur Sveinbjörn Björnsson

Vísa dagsins

Sextugir geta seggir flest
sjötugir eru meiri.
Áttræðir duga allra best
þótt ekkert sjái né heyri

Höfundur óþekktur

Morgunbrosið

Kæri sonur,
Ég skrifa þetta bréf mjög hægt af því ég veit að þú getur ekki lesið mjög hratt.
Við búum ekki lengur þar sem að við bjuggum þegar þú fórst að heiman.
Pabbi þinn las í blöðunum að flest slys gerast innan við 20 mílur frá heimilum, þannig að við fluttum.
Ég get ekki sent þér heimilisfangið af því að fjölskyldan sem bjó hérna á undan okkur tók húsnúmerið þegar þau fluttu til þess að þau þyrftu ekki að breyta heimilisfanginu sínu.
Veðrið er ekki slæmt hérna. Það rigndi bara tvisvar í síðustu viku; í fyrsta skiptið í þrjá daga og seinna skiptið í fjóra daga.
Varðandi jakkann sem þú vildir að ég sendi þér, Þá sagði Stjáni frændi þinn að hann væri of þungur til að senda hann í pósti með tölunum, þannig að við klipptum þær af og stungum þeim í vasana.
Jón læsti lyklunum sínum inni í bílnum í gær. Við erum öll mjög áhyggjufull vegna þess að það tók tvo tíma að ná okkur pabba þínum út.
Systir þín eignaðist barn í morgun; en ég hef ekki enn komist að því hvers kyns það er þannig að ég veit ekki hvort það er frænka eða frændi. Barnið lítur alveg eins út og bróðir þinn.
Annars er ekki mikið meira í fréttum. Það hefur ekkert mikið gerst.
Ástarkveðjur,
mamma.
P.s. Ég ætlaði að senda þér peninga en ég var búin að loka umslaginu

 
Orð Dagsins

Sá bindur sig í mikið,sem mútuna þiggur
 
Kl.08:00